COMING SOON: De ogen van de Rieten man.

Het boek van Che Gozin (°
Aarschot,1952) kan je, met z'n 235 bladzijden, moeilijk een
bundel noemen. Verzen wisselen hier af met korte
prozastukken - maar net dié afwisseling voert naar een bizarre
alchemie. Het lijkt een wandeling langs een boulevard van gekleurde
glasscherven, iets wat het midden houdt tussen een kermis en Dylans
Desolation Row. Soms meen je iets te herkennen: Lucebert ?
Franz Kafka ? E.T.A. Hoffmann ? Maar wat later struikel je dan weer
over Sinterklaasversjes, of over vreemde dieren. Gozins teksten
zijn erg picturaal, als een netvliescircus: je zigzagt er van
Marcel Duchamp naar douanier Rousseau en Ensor. Tegen het einde aan
weet je niet precies wat je nu eigenlijk overkomen is - behalve dat
Gozin je de hele tijd bij de hand nam en je zijn
weg toonde, een weg die eindigt bij een leeg strand, met
op de achtergrond een soms verontrustend, steeds bevreemdend
geluid..

(Che Gozin, De ogen van de
Rieten Man, 3RIOART Book Productions)