Klik op de foto om te vergroten.

Op de eerste herhaling van dit jaar 2012 vernamen de koorleden van het MPM dat Gilbert Michiels al 20 jaar zanger is. Gilbert sloot zich bij het mannenkoor aan op de eerste repetitie van het jaar 1992. Precies twintig jaar geleden.  Een uitstekende gelegenheid dus om hem een aantal vragen te stellen over het koor met de lange naam: Merchtems Parochiaal Mannenkoor.

Gilbert, hoe ben je bij het koor gekomen?

Dat gebeurde in de periode dat ik teruggekeerd was uit de abdij van Tongerlo. De huidige voorzitter van het koor, Walter Teugels, sprak mij toen aan en vroeg of ik zin had om te komen zingen in het mannenkoor. Dat stond toen onder de leiding van Marcel Schelfout. Omdat ik mij wilde engageren in de parochie, vond ik dit een uitstekend idee. Een tijdje voordien was ik erg getroffen geweest door een uitvoering in de kerk van een van de oudste hymnes uit het christendom, het Hagios O Theos. Het werd toen gebracht door de warme basstem van Maurice Vrijdag. Die uitvoering bezorgde mij kippenvel. En daardoor kreeg ik, naast het lidmaatschap van de KWB en  de atletiekclub AC Lebbeke, een derde passie: het zingen. En meteen ging ik ook gedurende drie jaar les notenleer volgen in de muziekacademie August De Boeck.

Wat trekt je zo aan in het koor?

Het engagement in zijn geheel, dat is mijn drijfveer. Ik zing mee met de hoge stemmen, de tenoren. Al heb ik het soms moeilijk met de hoogste noten. Maar als de liederen mij liggen, dan hoor je mijn stem wel. 

Wat waren voor jou topmomenten?

Dat is een moeilijke vraag maar zeker denk ik terug aan ceciliavieringen. Vooral als er in de loop van het jaar nieuwe zangers bij het koor gekomen waren. Die werden dan "gedoopt". Dat ging gepaard met een hele opvoering. In november 2004 was zelfs "de paus" in zijn pausmobiel afgezakt naar Merchtem. Onvergetelijk!

Ik heb ook sterke herinneringen aan de Mariacantate in 2005, naar aanleiding van 650 jaar O-L.-V.-ter-Noodt. En ook aan het zingen in de Mariahal in Scherpenheuvel op 27 mei 2007. Ik heb in die twintig jaar heel veel momenten van kameraadschap en van zich goed voelen meegemaakt.

Waren er ook momenten die je het liefst snel vergeet?

In het vorige decennium waren er twee crisismomenten voor het koor: rond 2000 en in 2008. Beiden hadden te maken met het voortbestaan van het koor. Dat zijn periodes waaraan ik soms terugdenk maar die ik liefst uit mijn geheugen wil wissen. Maar het belangrijkste is, dat ons koor heeft stand gehouden en dat er nog steeds met veel inzet en plezier gezongen wordt, onder leiding van Walter Callaert.

Gilbert, ik wens je nog veel topmomenten toe samen met het Merchtems Parochiaal Mannenkoor.

Juan