Het Genotschap in Italië, juli 2010.

Reisverslag:

Deelnemers: Yvan "Herr Professor" Van Belle

Hans"Hot Lips" Van Audenhaege

Kris "Alois" De Facq

Patricia"Patricio" Van Beveren

Hugo "Rudy" sacoche

Bestemming: Casa Dell'Alba in Montelparo, Le Marche/ Italië, de befaamde B&B van Jos en Ann.

Beste Genoten,

Het initiatief om eens Italië te verkennen met de moto kreeg dan wel niet de verhoopte bijval; we kunnen met recht en reden zeggen: de afwezigen hadden driewerf ongelijk!

Alles wat had kunnen tegenvallen (of nog erger: vallen!) is een voltreffer geweest en de moto's zelve hebben gelukkig geen enkele maal op hun kant gelegen…

Eerst en vooral het logement. Aangezien Jos en Ann in al hun populariteit het hele seizoen hun 4 kamers volgeboekt hebben, worden de overige geïnteresseerden her en der ondergebracht, o.a. in een oud klooster in het middeleeuwse en pittoreske dorpje Montelparo, dit dan vooral tot groot enthousiasme van groepen en verenigingen met een onderliggend jeugdherberggevoel.

Wij kregen de 3 kamers met badkamer toegewezen in het agroturismo "Fonte di Sant Andrea" op 5 min wandelafstand van Casa Dell'Alba. Dit bleek voor ons de perfecte keuze te zijn: een authentieke Italiaanse woning waar Guiseppe ons met de beste zorgen omringde samen met zijn mamma Anna en vader Vincenzo. We beschikten er over een nieuw privé zwembad, een prachtig zicht over de heuvels en velden, een schitterende tuin met zelfgeteelde groenten en allerlei fruitbomen. Bijkomend voordeel was dat we er ons even konden terugtrekken in alle rust en we er ook de gelegenheid kregen om eens voor onszelf en Guiseppe een BBQ te organiseren. Het ontbijtbuffet was er overheerlijk en rijkelijk gegarneerd met streekproducten en zàlige tomaten uit eigen tuin. Kortom een aanrader! Guiseppe had wel zijn handen vol met het bijvullen van de biervoorraad want onze consumptie lag (uiteraard door de warme temperaturen) ietwat hoger dan bij de gemiddelde toerist(?)

In de casa zelf hebben we verschillende heerlijke met plaatselijke wijnen overgoten maaltijden genoten samen met andere waarde landgenoten uit verschillende windstreken. We verbroederden er met Limburgers, Mechelaars, Limburgers, Brusselaars en…Limburgers! De pret kon er niet op -mede door het hoge entertainmentgehalte van gastheer Jos die ons telkens een gastronomische reis door Italië bood, waarbij hij gigantische bergen voedsel op tafel toverde, dit ter verruiming van onze tot kort daarvoor nog strakke buiken. Gelukkig werden er bij elke lachstuip best wat calorieën verbrand!

Wat hebben we gezien? Prachtige landschappen, kleurrijke vergezichten (wijngaarden, zonnebloemvelden, klaproosvelden, korenbloemvelden) de zee, kleine authentieke dorpjes waar zelden een toerist langskomt,oude steden met prachtige architecturale hoogstandjes uit een ver verleden en bij elke stop de binnenzijde van het locale café. De kerken waren meestal gesloten daarmee….

Eerste samenkomst in het oude Ascona waar Alois en ik naartoe gevlogen zijn, Herr Professor en Hot Lips vervoegden er ons de vrijdagnamiddag met de camionette (3 moto's en de bagage) waar we logeerden in het Hotel Palace met zicht op de haven. Na een korte wandeling terrasje gedaan en cocktails gedronken bij "La Rosa" (blijkt een must te zijn in Ancona )waar we ons danig wel bevonden dat we er ook een pizza nuttigden.

Zaterdag Alois met Herr Professor op de baan gestuurd met hun tweewieler en Hot Lips en ik hebben een strandterrasje opgezocht in Pedaso waar beide motards ons later vervoegden. Ook de Rudy was ondertussen aangekomen (hele nacht gereden met moto op remorque), en na een verkwikkende douche in de casa heeft hij ons gevonden aan…de bar!Wij hebben er heerlijke mosseltjes en anti pasta gegeten, klein beetje gedronken en gezwommen in de Adriatische zee. Van daaruit allemaal naar onze bestemming gereden waar Ann ons héél hartelijk heeft ontvangen. Het avondmaal buiten op het terras was onvergetelijk maar mede door de grote hitte en de wijn hebben we het niet te laat gemaakt en onze koele brits snel opgezocht. Hot Lips heeft met zijn oordopjes beide trommelvliezen geperforeerd vanwege de extreme snurkgeluiden van onze professor (een groot verstand moet meer stoom aflaten zeker?) en verhuisde na 2 nachten wanhoop en slaapderving naar de camionette om eindelijk te genieten van een welverdiende rust. Gelukkig was er een matras meegekomen, niemand weet zeker wat daar de bedoeling van was (ja, zogezegd om de moto's te beschermen weetewel?)

De Rudy heeft ook de nacht in z'n auto doorgebracht maar da's nog een ander verhaal! Laat het hem maar zelf vertellen.

Zondag de oude stad Ascoli Piceno bezocht en in het befaamde Meletti café een Italiaanse koffie (of zo) gedronken. Voor de rest Dolce Far Niente, zon, zwemke, pintje, avondmaal in de Casa, eindigend met een glaasje Mistral (of waren het er meer?)

Maandag milde hoofdpijn maar niet getreurd: na een uitgebreid ontbijt hebben de mannen een stevige motorit ondernomen met achterop 2 novicen (vader en zoon uit Mechelen die nog NOOIT op een moto hadden gezeten). Ondertussen heb ik de zware taak op mij genomen om moeder en dochter aan ons zwembad te coachen tot het bekomen van de optimale bronzage. Pff, zwaar dagje als ge der de zijkanten wilt bijkleuren! 's Avonds een restaurantje opgezocht in Ortezzano, een klein middeleeuws dorp niet ver vandaan. We hebben er heerlijk gegeten op een mooi terras met alweer een fabuleus uitzicht over de wijngaarden en heuvels.

Dinsdag en woensdag streekverkenning naar o.a Ascoli Piceno, Terrano, Isola de Gran Sasso en kijk zelf maar eens op de kaart want wij weten het niet zo goed meer…

Woensdag zijn we richting Casteluccio gereden, gelegen in het prachtige natuurpark met de fameuze klaproos- en korenbloemvelden. De bevolking leeft er voornamelijk van de linzenteelt. Het geurenpalet was al even schitterend als de kleurenpracht van deze streek.

Donderdag was ook een memorabel dagje: wijndegustatie bij de familie Gemeni. Ook alweer geen gewoon proeverke want na een degelijke rondleiding met uitleg werden de verschillende wijnsoorten aangeboden aan een lange mooi gedekte dis waar La Mamma typische gerechtjes liet aanrukken aan een niet te stuiten tempo. In de vooravond hebben we nog een ritje tot Pedaso gedaan en ons strandbarke geïnspecteerd: 't was er nog altijd in orde!

Vrijdag zijn de mannen gezamenlijk gaan tjeezen en ik heb mij met volle overgave aan zon, zwembad en literatuur gekweten.

's Avonds was er een Italiaanse avond in De Fonte Di Sant Andrea: een gigantische tafel vol lekkers met al de nog aanwezige Belgen van groot naar klein. De sfeer zat er goed in en het was een prachtige afsluiter van een héérlijke vakantie.

Zaterdagmorgen in alle vroegte is Rudy alleen vertrokken, Hot Lips heeft -met in het kielzog Professor op moto- Alois en mezelf in Ancona afgezet waar we nog één nachtje zijn gebleven om zondagmiddag onze vlucht naar België te nemen.

Hot Lips en Herr Professor konden er nog niet genoeg van krijgen en zijn samen naar Nice gereden waar ze nog maar eens de moto's hebben uitgeladen om de Alpes Maritimes onveilig te maken.

Professor: Ginder een schitterend hotelletje geboekt, met de door gekende reden aparte slaapkamers (elk langs een kant van het hotel) waar Hot Lips het nog maar eens presteerde om wakker te liggen, van een snurker! 's Morgens stevig ontbijt,wel veel mindere kwaliteit dan we gewoon waren: alleen al het gemis van " you want een egg " , gaf al een klein beetje heimwee naar de Marche. Op aanraden Hans een groot toerke ineen gestoken op een dag ipv twee kleine toerkes op 2 dagen; via de prachtige col de Vence over een klein omwegske de col de Tourini beklommen, alwaar Kawaboy zijn spel in de ravijn wou kieperen, wegens teveel nekpijn; misschien toch John aanporren om lid te worden?? Enfin, heb hem op de speed gezet en ikke met dat wijs motoke de col de Braus gedaan. Veel spijt natuurlijk, want die lag erbij gelijk de Belgische wegen na deze winter. Dan terug verwisseld van machien om de Brouilly en de Tende aan te vatten en daarna via Italie de col de la lombarde te nemen om in Isola 2000 te geraken. Die col staat op de kaart als wit geblokt met rode streepjes: normaal wil dat zeggen moeilijk, hier: file wegens mobiele schoendozen die elkaar niet kunnen passeren. Schitterende Alpen landschappen gezien , ook weer een beetje regen en dan de kortste weg naar het Hotel genomen?! Een goed stukske gegeten in St Paul de Vence en dan dodo met een goede 400 km op de teller.

Behoudens, naar aloude traditie, een nieuwe achterband voor de professor zijn er geen brokken gemaakt en we kunnen dus voldaan en tevreden terugblikken op een geslaagde expeditie van het kleine genotschap.

Zoals eerder gezegd: de afwezigen hadden ongelijk, hopelijk hebben jullie toch een beetje meegenoten bij het lezen van dit verslag.

Volgende keer met meer?

Grommende broetjes, euh brommende groetjes,

Patricio