In elk spel is er wel eens een absolute verliezer. Bij het pétanquespel is dat 0 - 13 ! Dit gezichtsverlies wordt Fanny genoemd. Maar wie is dan wel die mysterieuse Fanny ? Hierna 2 sappige verhaaltjes :

Een eerste verhaal speelt zich af aan het einde van de 19° eeuw bij één van de eerste pétanqueverenigingen ( Jouve ) in Lion. Daar had ene Fanny Dubriand de gewoonte haar bloot achterdeel te laten zien aan de ongelukkigen die met 0 - 13 verloren hadden. Waren deze als opperste vernedering gedwongen Fanny's blote billen te kussen ? Wie zal het zeggen. In ieder geval gebruikt men sedertdien de uitdrukking " Allez Embrasser Fanny " voor deze onfortuinlijke verliezers.

Een tweede verhaal : vlak voor de eerste wereldoorlog was Fanny seveerster in een café in Grand Lemps, Noord-Frankrijk. Verliezers die geen enkel punt behaalden mochten haar als troost omhelzen, een soort morele schadevergoeding dus. Tot op een dag ook de burgemeester van ter plekke persé getroost wilde worden. Maar wat deed onze Fanny : ze klom boven op een stoel, trok haar rokken omhoog en bood hem haar andere blote wangen aan. En ons burgemeestertje, van geen kleintje vervaard, gaf er prompt twee dikke klapzoenen op. Dit was het begin van een lange traditie.

Sindsdien bezitten veel verenigingen een namaak Fanny die ze op een ereplaatsje in hun lokaal zetten. De overwinnaars nemen hun ongelukkige 0 - 13 verliezers mee om ze met een kniebuiging een kus te laten geven op de billen van Fanny. Als een betere speler het ongeluk heeft Fanny tegen te komen en hij mag ze kussen dan is dit zeker een opsteker voor de minder goede spelers Al ben je nog zo goed, de bal is rond en doet wat hij moet. In het Frans zegt men "mettre Fanny" of "il est Fanny" of ook soms "il a fait Fanny" maar men zegt wel steeds "Fanny paie à boire". Een schitterende traditie ! Hugo Roggeman.